Για την επέτειο της Ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα

07/03/2026

Ήταν 7 Μαρτίου 1948 όταν τα Δωδεκάνησα επέστρεψαν εκεί όπου πάντα ανήκαν:

Στην Ελλάδα.

Γι’ αυτό και η σημερινή επέτειος είναι κάτι παραπάνω από μια ιστορική στιγμή.

Είναι η δικαίωση για τους ανθρώπους των νησιών μας αυτών, που δεν λύγισαν ούτε στιγμή απέναντι σε κατακτητές και πανίσχυρες αυτοκρατορίες σε μια γωνιά του κόσμου που ακόμη και σήμερα φλέγεται.

Κράτησαν ζωντανή τη γλώσσα, την ιστορία, τις παραδόσεις και την ταυτότητα μας σε δύσκολες εποχές, με πίστη, αξιοπρέπεια και επιμονή.

Είναι οι άνθρωποι που ακόμα και τώρα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και θυμίζουν σε όλους μας πως το Αιγαίο δεν είναι γκρίζο.

Ήταν, είναι και θα είναι γαλανόλευκο.

Για μένα, η ψυχή των Δωδεκανήσων μια μέρα σαν κι αυτή αποτυπώνεται σε μία φωτογραφία.

Στην υποστολή της βρετανικής σημαίας και την έπαρση της ελληνικής στον ιστό του Κυβερνείου της Ρόδου, στις 31 Μαρτίου του 1947.

Οι Ροδίτες γονατιστοί, με δάκρυα στα μάτια, ακούν για πρώτη φορά τη μπάντα να παιανίζει τον Εθνικό μας Ύμνο και την ελληνική σημαία να κυματίζει περήφανα στον ουρανό.

Αυτή είναι η ψυχή των Δωδεκανήσων.

Μια ψυχή που δεν γονατίζει ποτέ.

Παρά μόνο μπροστά στη σημαία μας.

Χρόνια πολλά από έναν Δωδεκανήσιο