Είναι δικαίωμα των πολλών.

 

Κι αυτό όχι με λόγια. Αλλά με πράξεις.

 

Γι’ αυτό και σήμερα, όσα χρόνια κι αν περάσουν, έννοιες όπως η εθνική συμφιλίωση, η αναγνώριση της Εθνικής μας Αντίστασης, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το ΑΣΕΠ, η αναμόρφωση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η προοδευτική μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου, η ισότητα των φύλων στην εργασία και η κατοχύρωση του δικαιώματος των γυναικών να αποφασίζουν για το σώμα και τη ζωή τους, θα είναι στην χώρα μας πάντα συνδεδεμένες με ένα όνομα.

Το όνομα του Ανδρέα Παπανδρέου.

 

Έφυγε μια μέρα σαν κι αυτή από τη ζωή αλλά δεν έφυγε ποτέ από τη σκέψη μας και την καρδιά μας.

 

Για αυτό και η μεγαλύτερη τιμή στη μνήμη του δεν είναι η νοσταλγία.

 

Είναι η συνέχιση του αγώνα για μια Ελλάδα πιο δίκαιη, πιο δημοκρατική, πιο συμπεριληπτική.

 

Όχι ως σύνθημα.

 

Αλλά ως καθημερινός αγώνα για μια καλύτερη Ελλάδα.