Φίλες και φίλοι,

Είχα την τιμή να συμμετάσχω στο BEYOND Leadership Dialogue 2026, σε έναν ιδιαίτερα σημαντικό διάλογο για το μέλλον των ψηφιακών κοινωνιών, της Τεχνητής Νοημοσύνης και των νέων τεχνολογιών που διαμορφώνουν ήδη τις οικονομικές, κοινωνικές και γεωπολιτικές εξελίξεις.

Στην τοποθέτησή μου υπογράμμισα ότι το μεγάλο διακύβευμα της εποχής μας δεν είναι πρωτίστως τεχνολογικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς θα διασφαλίσουμε ότι η τεχνολογική μετάβαση θα ενισχύσει τη δημοκρατία, θα διευρύνει τις ευκαιρίες για όλους και θα διατηρήσει τον άνθρωπο στο επίκεντρο των εξελίξεων.

Ανέδειξα τρεις βασικές προτεραιότητες για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Πρώτον, την ανάγκη ενίσχυσης της ψηφιακής κυριαρχίας και της ασφάλειας. Σε ένα αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, η προστασία των κρίσιμων υποδομών, η κυβερνοασφάλεια, η ασφάλεια των δεδομένων και η μείωση των στρατηγικών εξαρτήσεων αποτελούν προϋποθέσεις τόσο για την οικονομική ανάπτυξη όσο και για τη δημοκρατική σταθερότητα. Η Ευρώπη οφείλει να πρωταγωνιστήσει στη διαμόρφωση των τεχνολογιών του μέλλοντος και όχι να περιοριστεί στον ρόλο του καταναλωτή.

Δεύτερον, αναφέρθηκα στη σημασία της καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας. Εξέφρασα την πεποίθησή μου ότι δεν χρειάζεται να επιλέξουμε ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και τη δημοκρατική λογοδοσία, ούτε ανάμεσα στην καινοτομία και την κοινωνική συνοχή. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, όταν αξιοποιείται υπεύθυνα, μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα, να βελτιώσει τις δημόσιες υπηρεσίες, να ενισχύσει την επιστημονική έρευνα και να απελευθερώσει δημιουργικές δυνάμεις, επιτρέποντας στους ανθρώπους να επικεντρωθούν σε όσα καμία μηχανή δεν μπορεί να υποκαταστήσει: την κρίση, τη δημιουργικότητα και την καινοτομία.

Τρίτον, αναφέρθηκα στη στενή σύνδεση της δημοκρατίας, της εκπαίδευσης και της ανθρωποκεντρικής Τεχνητής Νοημοσύνης. Τόνισα ότι η ΑΙ δεν αποτελεί μόνο μια τεχνολογική επανάσταση, αλλά ταυτόχρονα μια δημοκρατική, εκπαιδευτική και κοινωνική πρόκληση. Η ανάπτυξη και η αξιοποίησή της πρέπει να διέπονται από αρχές διαφάνειας, λογοδοσίας, δημοκρατικού ελέγχου και σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ώστε η τεχνολογία να λειτουργεί προς όφελος του ανθρώπου και όχι εις βάρος της ανθρώπινης κρίσης και αυτονομίας.

Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισα ότι η αναβάθμιση και η επανεκπαίδευση των δεξιοτήτων των πολιτών αποτελούν προϋπόθεση για μια δίκαιη ψηφιακή μετάβαση. Για όσους πιστεύουμε σε μια συμπεριληπτική κοινωνία, το upskilling και το reskilling δεν είναι απλώς εργαλεία της αγοράς εργασίας, αλλά μηχανισμοί κοινωνικής δικαιοσύνης και ίσων ευκαιριών. Αν στον 20ό αιώνα η κοινωνική κινητικότητα θεμελιώθηκε στην πρόσβαση στην εκπαίδευση, στον 21ο αιώνα θα εξαρτηθεί από τη δια βίου μάθηση και την απόκτηση ψηφιακών δεξιοτήτων.

Επισήμανα ακόμη ότι το σύγχρονο κοινωνικό κράτος οφείλει όχι μόνο να προστατεύει τους πολίτες από τις συνέπειες των αλλαγών, αλλά και να τους δίνει τα εφόδια για να αξιοποιούν τις νέες δυνατότητες που δημιουργεί η τεχνολογική πρόοδος. Μια πραγματικά επιτυχημένη ψηφιακή μετάβαση δεν είναι εκείνη που δημιουργεί λίγους τεχνολογικούς νικητές, αλλά εκείνη που παράγει ευρύτερη κοινωνική πρόοδο και ευημερία.

Πιστεύω ότι η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα και την ευθύνη να ηγηθεί αυτής της προσπάθειας και ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει ενεργά στη διαμόρφωση του ψηφιακού μέλλοντος, ως πρωταγωνιστής και όχι ως απλός παρατηρητής των εξελίξεων.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________

BEYOND Leadership Dialogue 2026

Your Excellencies,

Members of Parliament,

Representatives of international organisations,

Business and academic leaders,

Ladies and Gentlemen,

It is a great honour to join you today for this important dialogue on the future of our digital societies.

We meet at a moment when Artificial Intelligence, digital infrastructure and emerging technologies are becoming defining factors of economic strength, national resilience and geopolitical influence.

Yet the defining question of our time is not technological. It is political.

How do we ensure that technological transformation strengthens democracyrather than weakens it?

How do we ensure that innovation expands opportunity rather than inequality?

And how do we preserve human agency in an age increasingly shapedby algorithms?

These questions can be understood through three interconnected priorities.

First, Digital Sovereignty and Security.

In an increasingly fragmented world, digital resilience is no longer a technical issue. It is a matter of national and European sovereignty.

The ability to protect critical infrastructure, secure data,strengthen cybersecurity and reduce strategic dependencies has become essential to both economic prosperity and democratic stability.

Europe cannot afford to become merely a consumer of technologies designed elsewhere.

Second,Innovation and Competitiveness.

Too often, Europe is presented with a false dilemma: that we must choose betweencompetitiveness and regulation, between innovationand democratic values, between growth and social cohesion.

I fundamentally reject this choice.

The challenge for both Greece and Europe, is to prove that we can achieve both.

ΑΙ has the potential to unlock unprecedented gains in productivity, creativityand efficiency.

If deployed responsibly, it can free workers from repetitive tasks, improvepublic services, accelerate scientific discovery and createmore space for what human beings do best: critical thinking, creativity, judgement and innovation.

The goal should not be a future where people compete with machines.

The goal should be a future where people work better because of them.

And third, Democracy, Education and Human-Centred Artificial Intelligence.

AI is often described as a technological revolution.

But in reality, it is also a democratic challenge, an educational challengeand a social justice challenge.

From a democratic perspective, AI must remain a tool that serves humanity—not the other way around. Its development must be guided by transparency, accountability, democratic oversight and respect for fundamental rights.

Technology should enhance human potential, not replace human judgement. And this is where the discussion on upskilling and reskillingbecomes essential.

For those of us who believe in an inclusive and democratic future, upskilling and reskilling are not simply labour-market tools. They are instruments of social justice.

In the 20^thcentury, social mobility was built through access to education.

In the 21^stcentury, it will depend on access to continuous learning and digital skills.

The new welfare state must not only protect people from change. It must empowerthem to benefit from change. Because a successful digital transition is not one that produces only technological winners. It is one that creates social progress.

So finally, the real question before us is not whether machines will become more intelligent.

The real question is whether our societies will become wiser.

Whether we will use technology to concentrate power or to democratise opportunity.

Whether innovation will deepen inequalities or expand prosperity.

I believe Europe has both the responsibility and the capacity to lead this effort.

And I believe that Greece must not be a passive observer of this transformation.