KONTRA – Kontra News

29/06/2021

Γαλάζιος λαϊκισμός αντί για την εμπιστοσύνη της κοινωνίας στη μάχη του εμβολιασμού

Για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης σχετικά με τα προνόμια στους εμβολιασμένους: 

• Είμαστε υπέρ της ύπαρξης προνομίων για τους εμβολιασμένους, γιατί αυτό το επιτάσσει και η κοινή λογική.  Όταν όμως λες στον επιχειρηματία να διαλέξει αν θα έχει μικτούς χώρους, ή μόνο για εμβολιασμένους, και τον καλείς να ελέγξει ο ίδιος ποιος έχει πιστοποιητικό εμβολιασμού, ποιος έχει κάνει τεστ κλπ, αντιλαμβανόμαστε όλοι πως αυτό είναι ένα μέτρο πρακτικά ανεφάρμοστο. Δεν μπορούν οι επιχειρηματίες να κάνουν τους χωροφύλακες, σε μία συγκυρία, μάλιστα, στην οποία η εστίαση ήταν 7 μήνες κλειστή,  και όλοι κοιτούν – και λογικά – την επιβίωση τους. 

Δεν γίνεται να ανακοινώνονται ούτε προνόμια αλλά ούτε και μέτρα χωρίς τον κρατικό έλεγχο και συντονισμό.

Γιατί τελικά καταλήγουν να είναι ανεφάρμοστα στην πράξη. 

• Ήμασταν οι πρώτοι που υπερθεματίσαμε για την ανάγκη τήρησης και εφαρμογής των μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης, και που αντίστοιχα βάλαμε σε πρώτη πολιτική προτεραιότητα τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής και τη δημόσια υγεία.

Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να κλείσουμε το μάτι ή να χαϊδέψουμε στην πλάτη εκείνους που αρέσκονται στο να υποβάλλουν ή να υπονοούν θεωρίες συνωμοσίας, ή τις θεωρίες των αρνητών των εμβολίων. 

• Ως πολιτικό σύστημα οφείλουμε να στείλουμε ένα σαφές μήνυμα, ότι ο εμβολιασμός  είναι ο μόνος τρόπος να αφήσουμε την πανδημία πίσω μας. Και να διαμορφώσουμε επιτέλους μία σοβαρή επικοινωνιακή στρατηγική για την προώθηση των εμβολιασμών.

• Πρέπει να διαφυλάξουμε ότι δεν θα έχουμε καινούργιο κύμα πανδημίας το φθινόπωρο, γιατί η χώρα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αντέξει κάτι τέτοιο. Έχουμε από τα χαμηλότερα ποσοστά διπλού εμβολιασμού, σε όλη την Ευρώπη, τη στιγμή που προσδοκούμε μία αυξημένη τουριστική κίνηση, που όμως σίγουρα εγκυμονεί νέους κινδύνους για τη διασπορά της νόσου, πόσο μάλλον με τη νέα μετάλλαξη του ιού. 

• Για το λόγο αυτό χρειάζεται μία συντεταγμένη πολιτική στρατηγική για το πώς θα πείσουμε στην πράξη τον κόσμο και ιδιαίτερα τους νέους, να εμβολιαστούν. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται δια της πλαγίας, με το «γαλάζιο λαϊκισμό», διαχωρίζοντας τους νέους στη μέση, με ένα επίδομα 150 ευρώ ως αντάλλαγμα για μία επιλογή και μία απόφαση που πρέπει να πηγάζει από το αίσθημα συλλογικής ευθύνης και συνείδησης, για την οικογένεια τους, για τους φίλους τους, για τον κοινωνικό τους περίγυρο. 

• Αυτή η επιλογή της κυβέρνησης ήταν μία ομολογία αποτυχίας να πείσει, ειδικά τους νέους ανθρώπους, αλλά και την κοινωνία συνολικά, να συνδράμει στη συλλογική προσπάθεια απέναντι στην πανδημία.

OPEN TV – Ώρα Ελλάδος​

16/06/2021

Να μην πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι το βάρος της κρίσης

Για τις αντιφάσεις και την σύγχυση που υπάρχει σχετικά με το εμβόλιο της Astrazeneca:

Δεν γίνεται σε ένα περιβάλλον σύγχυσης  και αντιφάσεων που έχει διαμορφωθεί γύρω από το εμβόλιο της AstraZeneca, εμείς να το εντείνουμε και να προκαλούμε νέα σύγχυση (σσ. για την τοποθέτηση Κουρουπλή). Υπάρχουν, όμως, δυο ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Το πρώτο αφορά την Επιτροπή, που οφείλει να απαντήσει με τι επιστημονικά δεδομένα πήρε αυτή την απόφαση, διότι τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις επιπλοκές του εμβολίου έχουν παραμείνει απαράλλαχτα τους τελευταίους δύο μήνες. Το δεύτερο αφορά την Κυβέρνηση – που δεν γίνεται στα «καλά» του εμβολιασμού να είναι μπροστά για να τα καρπώνεται και στα «κακά» να κρύβεται πίσω από την Επιτροπή – η οποία οφείλει να μας απαντήσει εάν η χορήγηση του AstraZeneca στα τέλη Απρίλιου συνδέεται με την ανάγκη για το εσπευσμένο άνοιγμα της οικονομίας και της κοινωνικής δραστηριότητας.

Για το εργασιακό νομοσχέδιο:

Όλοι συμφωνούμε, ότι σήμερα, μετά από 10 χρόνια κρίσης και με τεράστιες αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας, χρειάζεται ένα νέο πλαίσιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Όμως ρύθμισης, και όχι απορρύθμισης όπως αυτό που φέρνει η ΝΔ. Όντως, υπάρχουν ορισμένα σημεία που  αφορούν ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και κυρώσεις τους που μπορεί είναι στη σωστή κατεύθυνση (σσ. για την τοποθέτηση Φωτήλα). Όμως οι πραγματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης που εισάγονται με το νομοσχέδιο είναι εντελώς διαφορετικές.

Μιλάνε για ελαστικοποίηση του ωραρίου και νομιμοποιούν τις απλήρωτες υπερωρίες λέγοντας μας ότι μπορεί κάποιος να πληρώνεται σε ρεπό και όχι σε πρόσθετες απολαβές. Κανείς εργαζόμενος όμως δεν δουλεύει παραπάνω για να πληρώνεται με ρεπό, το κάνουν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες τους, λογαριασμούς και υποχρεώσεις.

Υπάρχει το πολύ σημαντικό ζήτημα όπου μεταφέρεται η εργασιακή διαπραγμάτευση από το συλλογικό επίπεδο στο ατομικό. Kαι αυτό όταν οι συλλογικές και κλαδικές συμβάσεις, ακόμα και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης είχαν προστατευτεί από τον νόμο 3846/10 του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχει η απαξίωση των ελεγκτικών μηχανισμών στους χώρους εργασίας, με τον ΣΕΠΕ να φεύγει από την επίβλεψη του Υπ. Εργασίας και να μετατρέπεται σε Ανεξάρτητη Αρχή, που καθόλου ανεξάρτητη τελικά δεν είναι.

Παράλληλα νομιμοποιείται ένα καθεστώς περαιτέρω απελευθέρωσης των απολύσεων, περιορίζοντας το δικαίωμα της επαναπρόσληψης ακόμα και σε εκείνους που δικαιώνονται δικαστικά.

Και περιορίζεται η συνδικαλιστική εκπροσώπηση, υπό τη ρητορική ότι ακόμα και το δικαίωμα στην απεργία προσδιορίζεται ως συνδικαλιστικό προνόμιο.

Ακόμη και θετικά σημεία, όπως η κάρτα εργασίας, που ήταν πρόταση της ΓΣΕΕ και νομοθέτημα μας, όπως εξήγγειλε και ο Υπ. Εργασίας θα εφαρμοστούν μόνο πιλοτικά.

Σήμερα υπάρχει ένα κρίσιμο νομοσχέδιο το οποίο δυσχεραίνει δραματικά τις εργασιακές σχέσεις και καταδεικνύει ότι το βάρος και αυτής της κρίσης θα το πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι.

Και αυτό εμάς μας βρίσκει απέναντι.

KONTRA – Kontra News

14/06/2021

Οποιαδήποτε συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας πρέπει να συνοδεύεται από σφιχτούς όρους σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου

ια τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν:

Είναι αναγκαίο για εμάς, ως Κίνημα Αλλαγής, εφόσον προχωρήσει ένα νέο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας – μια μορφή ενός νέου τύπου Ελσίνκι – να υπάρξουν αντίστοιχες δεσμεύσεις από την Τουρκία, που θα αφορούν το σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, το διάλογο και την προοπτική της Χάγης, και φυσικά την άρση του causus beli.

Έχουμε χορτάσει από «παράθυρα ευκαιρίας» που τελικά δεν είδαμε να ευδοκιμούν. Ειδικά τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, με την εντεινόμενη τούρκικη προκλητικότητα σε βάρος της χώρας μας, νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι η χωρά μας χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο από το «καλό κλίμα» που έσπευσαν τα στελέχη της κυβέρνησης να διαρρεύσουν χωρίς να υπάρχουν καν επίσημες δηλώσεις.

Ζητούμε, λοιπόν, επίσημη ενημέρωση από την κυβέρνηση για το τι ακριβώς έχει τεθεί από την ελληνική πλευρά στη (χθεσινή) συνάντηση, ως όρος για να προχωρήσουμε σε αυτή τη νέα συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.

Για το νέο εργασιακό νομοσχέδιο:

Aπό την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για την ανάγκη να υπάρξει ένα αναγκαίο νέο πλαίσιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων με έμφαση στον εργαζόμενο, τον άνθρωπο και με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του, αξιοποιώντας όλες τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες και εξελίξεις για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

Αντί για ρύθμιση, όμως, η κυβέρνηση προχωρά στο ακριβώς αντίθετο. Στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.

Συνοπτικά:

• Νομιμοποιεί την ελαστικοποίηση του ωραρίου και μάλιστα αυτό συνδυάζεται και με μια μορφή απλήρωτων υπερωριών – λες και μπορούμε να ανταλλάξουμε τις απολαβές με ρεπό.
• Η μορφή των διαπραγματεύσεων περνάει από το συλλογικό επίπεδο, που ακόμα και μέσα στην κρίση προστατεύτηκε με τον νόμο του 3846/10 του ΠΑΣΟΚ,  στο ατομικό επίπεδο.
• Απαξιώνονται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί στους χώρους εργασίας, όταν ο ΣΕΠΕ παύεται από την επίβλεψή του Υπ. Εργασίας και μετατρέπεται σε ανεξάρτητη αρχή.
• Προχωράει η περεταίρω απελευθέρωση των απολύσεων, περιορίζοντας ευθέως και το δικαίωμα επαναπρόσληψης στην εργασία, ακόμη και για όσους έχουν δικαιωθεί δικαστικά.
• Περιορίζεται η συνδικαλιστική εκπροσώπηση
• Ακόμη και ορισμένα θετικά σημεία του νομοσχεδίου, όπως για παράδειγμα η ψηφιακή κάρτα εργασίας – που ήταν πρόταση της ΓΣΕΕ και δικό μας νομοθέτημα – θα εφαρμοστούν μόνο πειραματικά, κατά τις κυβερνητικές εξαγγελίες.

Όλα αυτά υπονοούν, ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση ώστε οι εργασιακοί όροι και οι εργασιακές σχέσεις να αλλάξουν εις βάρος των εργαζομένων, και ότι το βάρος και αυτής της κρίσης θα το πληρώσουν εκείνοι που το πλήρωσαν όλα τα τελευταία χρόνια.

Αυτό από εμάς δεν είναι αποδεκτό. Θα δώσουμε μέσα στη Βουλή τη μάχη μας, με όλες μας τις δυνάμεις, και με κάθε άλλο τρόπο, έτσι ώστε να μην εφαρμοστεί, ένα νομοσχέδιο που δυστυχώς αντί να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις για ρύθμιση του πλαισίου εργασίας, προς όφελος του εργαζόμενου και της ποιότητας ζωής του, κάνει ακριβώς το αντίθετο, αφήνοντας χώρο στην ασύδοτη εργοδοσία και οδηγώντας σε περεταίρω εργασιακή ανασφάλεια. Αυτό ξεκάθαρα μας βρίσκει απέναντι.

MEGA – Κοινωνία Ώρα MEGA

19/05/2021

Όταν ο κοινοβουλευτισμός και το πολιτικό μας σύστημα έχει πνιγεί από τη λάσπη, υποθέσεις τύπου Καλογρίτσα πρέπει να φτάσουν μέχρι το τέλος

Xαίρομαι ιδιαίτερα που η κα. Τζάκρη (συμμετέχουσα στο πάνελ) έστω και πολύ καθυστερημένα θυμήθηκε το κύρος της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ που βγαίνανε στο περιστύλιο της Βουλής, και έκαναν λόγο για τα μεγαλύτερα σκάνδαλα από συστάσεως του ελληνικού κράτους, έχοντας εις γνώσιν τους μια δικογραφία ως μη όφειλαν θεσμικά. Το κρατάμε όμως αυτό, διότι είναι ένα σημαντικό βήμα σε μια ευρύτερη πολιτική συμφωνία των κομμάτων για την θεσμική κοινοβουλευτική λειτουργία.

Προκύπτει όμως το ερώτημα από την συζήτηση μας. Τελικά ο κ. Καλογρίτσας είναι ένας «σύντροφος» που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και τις έστω και κομματικές του σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ, ή είναι ο εντελώς αναξιόπιστος «Καπετάν Καλογρίτσας» όπως ακούστηκε νωρίτερα;

Εμείς ξεκινάμε από μια θέση αρχής, και η θέση αυτή υπαγορεύει ότι όταν ο κοινοβουλευτισμός και το πολιτικό μας σύστημα έχει πνιγεί από τη λάσπη και από τέτοια φαινόμενα, όλες αυτές οι υποθέσεις πρέπει να φτάνουν μέχρι το τέλος και να χύνεται άπλετο φως.

Έχω εμπιστοσύνη στους Θεσμούς του Κοινοβουλίου, για να μπορέσουν να αποφανθούν εάν υπάρχουν πραγματικά στοιχεία. Είναι πολύ σημαντικό να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της κοινωνίας μας στο πολιτικό σύστημα, σεβόμενη αυτές τις διαδικασίες.

Υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα στην υπόθεση Καλογρίτσα:

• Υπήρχε μια διαδικασία περί των τηλεοπτικών αδειών,  κατά την οποία από τον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρήθηκε να χειραγωγηθεί, συγκεκριμένα και στοχευμένα, και η οποία κατέπεσε στη συνέχεια νομικά και θεσμικά.
• Υπήρχε μια στοχευμένη προσπάθεια από το Μαξίμου να υπάρξει τουλάχιστον ένα κανάλι μορφής ΣΥΡΙΖΑ-CHANNEL, για να αναπαράγει την κυβερνητική προπαγάνδα.
• Και προκύπτει από τα στοιχεία που δίνει ο κ. Καλογρίτσα, ότι υπήρχε μια άτυπη ή τυπική σύμπραξη μεταξύ Αράβων-ΣΥΡΙΖΑ-Καλογρίτσα για να μπορέσουν να βρεθούν τα χρήματα μέσω των οποίων θα έπαιρνε την τηλεοπτική άδεια.

Όλα αυτά δυστυχώς καταδεικνύουν την καθεστωτική αντίληψη με την οποία διαχειρίστηκαν την εξουσία. Περιμένουμε τα πορίσματα για τα υπόλοιπα συμπεράσματα.