13/07/2021
Βλέποντας το χθεσινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού είναι ουσιαστικά σαν να θυμηθήκαμε ξανά χθες ότι έχουμε ακόμα πανδημία.
Γιατί, δυστυχώς, από την αρχή του καλοκαιριού η κυβέρνηση εκπέμπει μηνύματα υπέρμετρης χαλάρωσης και εφησυχασμού σαν να έχουμε ξεπεράσει όλα τα εμπόδια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα συζητούσαμε για το άνοιγμα των εσωτερικών χώρων στην εστίαση για όλους. Αυτό δείχνει ένα τεράστιο έλλειμα έγκυρης προετοιμασίας και πρόληψης και ότι ουσιαστικά σερνόμαστε πίσω από την πανδημία αντί να βρισκόμαστε μπροστά της, προβλέποντας και λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα.
Ειδικά μάλιστα όταν αφενός είναι γνωστό το ζήτημα των μεταλλάξεων, και αφετέρου, όταν βρισκόμαστε ακόμα σε χαμηλά επίπεδα διπλών εμβολιασμών σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, μόλις 40%, όταν μάλιστα άλλες χώρες, πολύ πιο μπροστά από εμάς, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ζητήματα με εξάρσεις κρουσμάτων.
Για τα μέτρα που ανακοινώθηκαν:
Πρώτον, όσον αφορά τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς των υγειονομικών. Καλώς την Κυβέρνηση και ας άργησε. Από τον περασμένο Μάιο το Κίνημα Αλλαγής μίλησε πρώτο για αναγκαίους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς τουλάχιστον στους γιατρούς, τους νοσηλευτές, το διοικητικό προσωπικό και τους εργαζόμενους σε δομές πρόνοιας και γηροκομεία. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος από την Κυβέρνηση, γιατί τότε μας έλεγαν: «Τον Σεπτέμβριο και βλέπουμε». Αυτό δείχνει αντίστοιχα ότι δεν υπήρχε η επαρκής αντίληψη για τους κινδύνους που εγκυμονεί πιθανή διασπορά από ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σε ευπαθείς ομάδες και ηλικιωμένους που κινδυνεύουν άμεσα από τον κορονοϊό.
Το ζήτημα δεν είναι να ανακοινώνουμε νέα μέτρα κάθε εβδομάδα. Το ζήτημα αφορά κυρίως τον έλεγχο εφαρμογής των μέτρων αυτών. Γιατί πάρα πολύ βολικά το τελευταίο διάστημα μιλούσαμε για την έλλειψη ατομικής ευθύνης ως αιτία της διασποράς, η οποία φυσικά και εξακολουθεί να έχει την αξία της, όμως δεν μπορεί αντίστοιχα, να μην υπάρχει κανένας απολύτως που να ελέγχει και να επιτηρεί την τήρηση των μέτρων.
Ο μόνος τρόπος για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας την υγειονομική κρίση είναι ο μαζικός εμβολιασμός. Και αυτό χρειάζεται ενιαία και όχι αντιφατικά μηνύματα από το σύνολο του πολιτικού συστήματος.
29/06/2021
Για τις εξαγγελίες της κυβέρνησης σχετικά με τα προνόμια στους εμβολιασμένους:
Δεν γίνεται να ανακοινώνονται ούτε προνόμια αλλά ούτε και μέτρα χωρίς τον κρατικό έλεγχο και συντονισμό.
Γιατί τελικά καταλήγουν να είναι ανεφάρμοστα στην πράξη.
Εμείς δεν πρόκειται ποτέ να κλείσουμε το μάτι ή να χαϊδέψουμε στην πλάτη εκείνους που αρέσκονται στο να υποβάλλουν ή να υπονοούν θεωρίες συνωμοσίας, ή τις θεωρίες των αρνητών των εμβολίων.
16/06/2021
Για τις αντιφάσεις και την σύγχυση που υπάρχει σχετικά με το εμβόλιο της Astrazeneca:
Δεν γίνεται σε ένα περιβάλλον σύγχυσης και αντιφάσεων που έχει διαμορφωθεί γύρω από το εμβόλιο της AstraZeneca, εμείς να το εντείνουμε και να προκαλούμε νέα σύγχυση (σσ. για την τοποθέτηση Κουρουπλή). Υπάρχουν, όμως, δυο ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Το πρώτο αφορά την Επιτροπή, που οφείλει να απαντήσει με τι επιστημονικά δεδομένα πήρε αυτή την απόφαση, διότι τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις επιπλοκές του εμβολίου έχουν παραμείνει απαράλλαχτα τους τελευταίους δύο μήνες. Το δεύτερο αφορά την Κυβέρνηση – που δεν γίνεται στα «καλά» του εμβολιασμού να είναι μπροστά για να τα καρπώνεται και στα «κακά» να κρύβεται πίσω από την Επιτροπή – η οποία οφείλει να μας απαντήσει εάν η χορήγηση του AstraZeneca στα τέλη Απρίλιου συνδέεται με την ανάγκη για το εσπευσμένο άνοιγμα της οικονομίας και της κοινωνικής δραστηριότητας.
Για το εργασιακό νομοσχέδιο:
Όλοι συμφωνούμε, ότι σήμερα, μετά από 10 χρόνια κρίσης και με τεράστιες αλλαγές στο περιβάλλον εργασίας, χρειάζεται ένα νέο πλαίσιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Όμως ρύθμισης, και όχι απορρύθμισης όπως αυτό που φέρνει η ΝΔ. Όντως, υπάρχουν ορισμένα σημεία που αφορούν ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και κυρώσεις τους που μπορεί είναι στη σωστή κατεύθυνση (σσ. για την τοποθέτηση Φωτήλα). Όμως οι πραγματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης που εισάγονται με το νομοσχέδιο είναι εντελώς διαφορετικές.
Μιλάνε για ελαστικοποίηση του ωραρίου και νομιμοποιούν τις απλήρωτες υπερωρίες λέγοντας μας ότι μπορεί κάποιος να πληρώνεται σε ρεπό και όχι σε πρόσθετες απολαβές. Κανείς εργαζόμενος όμως δεν δουλεύει παραπάνω για να πληρώνεται με ρεπό, το κάνουν για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες τους, λογαριασμούς και υποχρεώσεις.
Υπάρχει το πολύ σημαντικό ζήτημα όπου μεταφέρεται η εργασιακή διαπραγμάτευση από το συλλογικό επίπεδο στο ατομικό. Kαι αυτό όταν οι συλλογικές και κλαδικές συμβάσεις, ακόμα και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης είχαν προστατευτεί από τον νόμο 3846/10 του ΠΑΣΟΚ.
Υπάρχει η απαξίωση των ελεγκτικών μηχανισμών στους χώρους εργασίας, με τον ΣΕΠΕ να φεύγει από την επίβλεψη του Υπ. Εργασίας και να μετατρέπεται σε Ανεξάρτητη Αρχή, που καθόλου ανεξάρτητη τελικά δεν είναι.
Παράλληλα νομιμοποιείται ένα καθεστώς περαιτέρω απελευθέρωσης των απολύσεων, περιορίζοντας το δικαίωμα της επαναπρόσληψης ακόμα και σε εκείνους που δικαιώνονται δικαστικά.
Και περιορίζεται η συνδικαλιστική εκπροσώπηση, υπό τη ρητορική ότι ακόμα και το δικαίωμα στην απεργία προσδιορίζεται ως συνδικαλιστικό προνόμιο.
Ακόμη και θετικά σημεία, όπως η κάρτα εργασίας, που ήταν πρόταση της ΓΣΕΕ και νομοθέτημα μας, όπως εξήγγειλε και ο Υπ. Εργασίας θα εφαρμοστούν μόνο πιλοτικά.
Σήμερα υπάρχει ένα κρίσιμο νομοσχέδιο το οποίο δυσχεραίνει δραματικά τις εργασιακές σχέσεις και καταδεικνύει ότι το βάρος και αυτής της κρίσης θα το πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι.
Και αυτό εμάς μας βρίσκει απέναντι.
14/06/2021
ια τη συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν:
Είναι αναγκαίο για εμάς, ως Κίνημα Αλλαγής, εφόσον προχωρήσει ένα νέο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ ΕΕ-Τουρκίας – μια μορφή ενός νέου τύπου Ελσίνκι – να υπάρξουν αντίστοιχες δεσμεύσεις από την Τουρκία, που θα αφορούν το σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, το διάλογο και την προοπτική της Χάγης, και φυσικά την άρση του causus beli.
Έχουμε χορτάσει από «παράθυρα ευκαιρίας» που τελικά δεν είδαμε να ευδοκιμούν. Ειδικά τον τελευταίο ενάμισι χρόνο, με την εντεινόμενη τούρκικη προκλητικότητα σε βάρος της χώρας μας, νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι η χωρά μας χρειάζεται κάτι πολύ περισσότερο από το «καλό κλίμα» που έσπευσαν τα στελέχη της κυβέρνησης να διαρρεύσουν χωρίς να υπάρχουν καν επίσημες δηλώσεις.
Ζητούμε, λοιπόν, επίσημη ενημέρωση από την κυβέρνηση για το τι ακριβώς έχει τεθεί από την ελληνική πλευρά στη (χθεσινή) συνάντηση, ως όρος για να προχωρήσουμε σε αυτή τη νέα συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας.
Για το νέο εργασιακό νομοσχέδιο:
Aπό την πρώτη στιγμή μιλήσαμε για την ανάγκη να υπάρξει ένα αναγκαίο νέο πλαίσιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων με έμφαση στον εργαζόμενο, τον άνθρωπο και με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του, αξιοποιώντας όλες τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες και εξελίξεις για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
Αντί για ρύθμιση, όμως, η κυβέρνηση προχωρά στο ακριβώς αντίθετο. Στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Συνοπτικά:
Όλα αυτά υπονοούν, ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη κατεύθυνση ώστε οι εργασιακοί όροι και οι εργασιακές σχέσεις να αλλάξουν εις βάρος των εργαζομένων, και ότι το βάρος και αυτής της κρίσης θα το πληρώσουν εκείνοι που το πλήρωσαν όλα τα τελευταία χρόνια.
Αυτό από εμάς δεν είναι αποδεκτό. Θα δώσουμε μέσα στη Βουλή τη μάχη μας, με όλες μας τις δυνάμεις, και με κάθε άλλο τρόπο, έτσι ώστε να μην εφαρμοστεί, ένα νομοσχέδιο που δυστυχώς αντί να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις για ρύθμιση του πλαισίου εργασίας, προς όφελος του εργαζόμενου και της ποιότητας ζωής του, κάνει ακριβώς το αντίθετο, αφήνοντας χώρο στην ασύδοτη εργοδοσία και οδηγώντας σε περεταίρω εργασιακή ανασφάλεια. Αυτό ξεκάθαρα μας βρίσκει απέναντι.