OPEN TV – Ώρα Ελλάδος

27/08/2021

Να επενδύσουμε στην πειθώ και όχι στην τιμωρία, για να αποφύγουμε νέα αντιδραστικά ρεύματα και μορφές κοινωνικού διχασμού

Για τις δηλώσεις Πατούλη και Σπανού για τις πυρκαγιές:

Μάλλον είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των Περιφερειαρχών της ΝΔ. Αν θυμάστε πριν τέσσερις ημέρες ο κ. Σπανός, Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας, βγήκε και κατήγγειλε στο Περιφερειακό Συμβούλιο ότι υπήρχε εντολή «μη κατάσβεσης» για την πυρκαγιά της Βόρειας Εύβοιας. Την επόμενη ημέρα, μάλλον μετά από κυβερνητική επίπληξη, το πήρε πίσω.

Χθες είχαμε τον κ. Πατούλη να κάνει αντίστοιχες δηλώσεις για έλλειψη ενημέρωσης κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών.

Σήμερα το πρωί, τον άκουσα να ανασκευάζει και ότι μπορεί μεν να έγιναν κάποια λάθη, χωρίς κανένας να μας λέει ποια είναι αυτά, αλλά τελικά όλα λειτούργησαν καλώς και δεν υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες (σύμφωνα με τον Πατούλη).

Είναι προφανές ότι υπάρχει ζήτημα, το οποίο αφορά καταρχάς τον κεντρικό συντονισμό. Για το λόγο αυτό και εμείς διεκδικήσαμε να υπάρξει μια τέτοια συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για να συζητήσουμε ψύχραιμα και νηφάλια ακριβώς τι πήγε λάθος και κυρίως, τι πρέπει να διορθώσουμε από εδώ και στο εξής, τόσο στο επίπεδο της πρόληψης, όσο και σε επίπεδο επιχειρησιακό και συντονιστικό την ώρα της πυρκαγιάς, αλλά και στο πολύ σημαντικό θέμα που αφορά την ανασυγκρότηση των περιοχών που επλήγησαν.

Δε γίνεται όταν έχουμε την μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή των τελευταίων ετών, με 4,5 φορές παραπάνω καμένες εκτάσεις από τον μέσο όρο της τελευταίας 12ετίας, να βγαίνει ο πρωθυπουργός στη Βουλή με αλαζονικό ύφος, και απευθυνόμενος στους πολίτες που χάσανε σπίτια, καλλιέργειες και περιουσίες να αναφέρει πως όλοι θέλανε ένα ελικόπτερο πάνω από το χωριό τους, να μιλάει ειρωνικά και υποτιμητικά, στα όρια του σεξισμού, απέναντι σε αρχηγό πολιτικού κόμματος, την Φώφη Γεννηματά, λέγοντάς της «αυτοί που σας τα γράφουν» και «τι είναι τόσο δύσκολο να καταλάβετε» επειδή πολύ απλά ο ίδιος δεν ήθελε να απαντήσει στην ερώτηση για το πόσα εναέρια μέσα ήταν διαθέσιμα, ποιος τα συντόνιζε και με τι τρόπο έγινε η κατανομή τους στις πυρκαγιές.

Το χειρότερο από όλα, κάθε φόρα που στριμώχνεται ο Πρωθυπουργός, καταφεύγει στην παρελθοντολογία, κάνοντας ακόμα και τη χυδαία σύγκριση μεταξύ στρεμμάτων και φέρετρων, απλά και μόνο επειδή ο πήχης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν χαμηλός, για να δούμε ποιος από τους δύο είναι ο χειρότερος.

Για την πανδημία:

Ως ΚΙΝΑΛ ήμασταν οι μόνοι που από την αρχή και με καθαρό τρόπο λέγαμε ότι ο εμβολιασμός είναι το μόνο όπλο, το μόνο εργαλείο, ο μόνος τρόπος για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας την πανδημία. Σταθήκαμε υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού των υγειονομικών, γιατί δε γίνεται να μιλάμε για υποδοχείς κατεξοχήν ευπαθών ομάδων και να μην κάνουμε τα πάντα για να μειώσουμε τις πιθανότητες μετάδοσης σε ανθρώπους που κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους.

Υπάρχουν όμως πάρα πολλά στοιχεία που αφορούν τα μέτρα που λαμβάνονται. Δε γίνεται κάθε μέρα να ανακοινώνουμε νέα μέτρα που από μόνα τους αποδεικνύουν την αποτυχία των προηγούμενων, χωρίς να υπάρχει καμία πρόβλεψη για την επιτήρηση και τον έλεγχο της εφαρμογής τους.

Τέλος, την τελευταία εβδομάδα βλέπουμε ότι τα μέτρα αυτά πήραν και εν μέρει τιμωρητικό χαρακτήρα, που δυστυχώς μπορεί να οδηγήσει σε νέα αντιδραστικά ρεύματα και νέο κοινωνικό διχασμό, όταν απαγορεύεται η πρόσβαση στους εμβολιασμένους σε ήδη υφιστάμενες δημόσιες και δωρεάν παροχές. Ειδικά όταν αυτές αφορούν τα τεστ, δηλαδή την ιχνηλάτηση του ιού, που σε αυτή τη συγκυρία είναι ίσως πιο σημαντική από ποτέ.

ΣΚΑΪ – NEWSROOM

26/08/2021

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ συγκρίνονται διαρκώς για το ποιος είναι ο λιγότερο κακός

Για τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή μεταξύ των Πολιτικών Αρχηγών για τις πυρκαγιές:

Χθες μπορούσαμε να έχουμε μια σημαντική ευκαιρία – και αυτό διεκδικήσαμε ως Κίνημα Αλλαγής και η ίδια η Φ. Γεννηματά, διεκδικώντας την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων – για το θέμα των πυρκαγιών. Για να συζητήσουμε με νηφάλιο τρόπο και ψυχραιμία για το τι πήγε λάθος, για το εάν υπάρχουν ευθύνες και πώς μπορούν και πρέπει να αποδοθούν και το σημαντικότερο, για το τι πρέπει να διορθώσουμε σε επίπεδο πρόληψης, σε επίπεδο επιχειρησιακό και φυσικά στα κρίσιμα θέματα που αφορούν την ανασυγκρότηση των περιοχών που έχουν πληγεί τόσο βάναυσα τον τελευταίο μήνα.

Δυστυχώς αντί αυτών, είδαμε ξανά μια αλαζονική συμπεριφορά από τον κ. Μητσοτάκη, η οποία ουσιαστικά ανέτρεψε και την ίδια την στάση που ο ίδιος επικοινωνιακά είχε προσπαθήσει να χτίσει, ζητώντας συγγνώμη λίγες ημέρες μετά τις πυρκαγιές.

Δεν γίνεται όταν έχει συντελεστεί η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, με 4,5 φορές περισσότερες καμένες εκτάσεις από τον μέσο όρο των τελευταίων 12 ετών, και όταν άνθρωποι έχουν χάσει σπίτια και καλλιέργειες, να βγαίνεις και να λες υποτιμητικά σε αυτούς ότι «ο καθένας ήθελε ένα ελικόπτερο πάνω από το χωριό του».

Δεν γίνεται αντίστοιχα κάθε φορά που στριμώχνεσαι να απευθύνεσαι σε πολιτικό σου αντίπαλο και μάλιστα σε αρχηγό κόμματος, τη Φώφη Γεννηματά συγκεκριμένα, με τρόπο απόλυτα υποτιμητικό, περιφρονητικό, αυτό που η ίδια ανέφερε στη Βουλή ως mansplaining, λέγοντας της ότι «τόσο δύσκολο είναι να τα καταλάβετε;» ή «αυτοί που σας τα γράφουν». Απευθυνόμενος, μάλιστα, σε μια πολιτικό που έχει διατελέσει Υπερνομάρχης με άψογη διαχείριση της πολιτικής προστασίας και Αναπληρώτρια Υπουργός Εθνικής Άμυνας γνωρίζοντας πολύ καλά τα ζητήματα αυτά. Απλά, επειδή ο Πρωθυπουργός έκανε πως δεν κατάλαβε την ερώτηση που του έκανε η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής για τα διαθέσιμα εναέρια μέσα, το συντονισμό και την κατανομή τους κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών, επί των οποίων δεν απάντησε ποτέ.

Αποκορύφωμα το γεγονός ότι κάθε φορά που υπάρχει ένα μεγάλο και κρίσιμο ζήτημα,  αισθάνεται την ανάγκη να καταφύγει σε μια σύγκριση με το παρελθόν. Συγκρίνοντας στρέμματα με φέρετρα! Το παρελθόν το έκλεισε ο ίδιος ο ελληνικός λαός στις προηγούμενες εκλογές. Ψήφισε τη ΝΔ για να είναι καλύτερη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν γίνεται εκμεταλλευόμενοι έναν πολύ χαμηλό πήχη που έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς να συγκρίνονται μεταξύ τους για το ποιος είναι ο λιγότερο κακός από τους δυο σε βάρος όμως των πραγματικών προβλημάτων που έχει η κοινωνία μας, αναδεικνύοντας ένα τεράστιο πλεόνασμα ανικανότητας και διαχείρισης κρίσιμων συγκυριών αλλά και έλλειμμα αντίληψης και ενσυναίσθησης για το που βρίσκεται σήμερα η χώρα μας και πόσα προβλήματα έχει να διαχειριστεί.

Για την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών στους υγειονομικούς και την πανδημία:

Ως Κίνημα Αλλαγής ήμασταν καθαροί από την πρώτη στιγμή της πανδημίας. Στηρίξαμε τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης,  και με το προσωπικό μας παράδειγμα αλλά και πολιτικά, με απόλυτο τρόπο. Όχι μισοί- μισοί, διότι δεν γίνεται να λέμε ότι είμαστε υπέρ, αλλά πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ να βγαίνει και να λέει ότι τα εμβόλια δεν είναι δοκιμασμένα. Στηρίξαμε απόλυτα τον εμβολιασμό και με τη δική μας καμπάνια ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης, και ήμασταν εκείνοι που ψηφίσαμε τον Ιούλιο υπερ της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού των υγειονομικών για τον εξής απλό λόγο:

Τα νοσοκομεία, τα γηροκομεία και οι δομές πρόνοιας είναι κατεξοχήν χώροι υποδοχής ευπαθών ομάδων και ηλικιωμένων που αν κολλήσουν τον ιό έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους. Είναι αυτονόητο ότι οι άνθρωποι που τους φροντίζουν και έρχονται σε καθημερινή επαφή μαζί τους πρέπει να είναι εμβολιασμένοι για να μειώσουμε την πιθανότητα διασποράς.

Εδώ όμως μπαίνει ένα σημαντικό ζήτημα. Η Κυβέρνηση ήξερε τους αριθμούς, ήξερε δηλαδή πόσοι από το υγειονομικό σύστημα είναι ανεμβολίαστοι και άρα θα τεθούν σε αναστολή. Έπρεπε από τότε να είχε φροντίσει να μην χρειαστεί να φτάσουμε τρεις ημέρες πριν για να διαπιστώσουμε ότι θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα και κενά. Ακόμη και εάν χρειάζονταν προσωρινές προσλήψεις που θα κάλυπταν τα κενά. 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι η υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών για τους υγειονομικούς. Ακόμα και αν το λύναμε, προχθές είχαμε ρεκόρ κρουσμάτων, και εξακολουθούμε να έχουμε πολύ χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού, περίπου στο 55% των ολοκληρωμένων εμβολιασμών. Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν ότι και στα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης έχουμε ένα τεράστιο έλλειμα ελέγχου και επιτήρησης της εφαρμογής τους, αλλά και μια προφανή αποτυχία της Κυβέρνησης να πείσει  στην πράξη τον κόσμο να πάει να εμβολιαστεί.

Για τα νέα μέτρα της Κυβέρνησης:

Ακούσαμε προχθές τα νέα μέτρα. Δεν φτάνει να ανακοινώνουμε νεα μέτρα. Πρέπει να διασφαλίσουμε, ότι αυτά τα μέτρα θα μπορούν να εφαρμοστούν και να τηρηθούν, αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα να τα ανακοινώνουμε. 

Ήμασταν οι πρώτοι, ως Κίνημα Αλλαγής, που στηρίξαμε την ύπαρξη κινήτρων και αντικινήτρων μεταξύ εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων για προφανείς ιατρικούς και επιστημονικούς λόγους που αφορούν την αυξημένη μεταδοτικότητα του κορονοϊού για τους ανεμβολίαστους πολίτες.

Όμως το γεγονός της απαγόρευσης στους ανεμβολίαστους της πρόσβασης σε δομές που ούτως ή άλλως είναι δωρεάν και δημόσιες, και που αφορούν μάλιστα τα τεστ, δημιουργεί περισσότερα εμπόδια, στα κρίσιμα θέματα της ιχνηλάτησης, ειδικά σε αυτή τη συγκυρία που βρισκόμαστε, και πρέπει όλοι να προβληματιστούμε μήπως έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα. Και μάλιστα με τον κίνδυνο να υπάρξουν νέες αντιδραστικές τάσεις και ρεύματα που μπορούν να οδηγήσουν ξανά σε πόλωση και σε διχασμό.

KONTRA – Kontra News

29/07/2021

Συνεχίζονται από την κυβέρνηση οι «μνημονιακές» δεσμεύσεις που μας κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ

Για το Ταμείο Ανάκαμψης:

Αύριο το πρωί (σ.σ σήμερα 30/07), ψηφίζεται στη Βουλή η κύρωση της Σύμβασης Χρηματοδότησης και Δανειακής Σύμβασης που αφορά το Ταμείο Ανάκαμψης. Σήμερα, δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για το θέμα αυτό.

Εμείς πρώτοι θέσαμε την ανάγκη και διεκδικήσαμε να συγκροτηθεί ο μηχανισμός αυτός, να αξιοποιηθεί και να αποκτήσει μόνιμα χαρακτηριστικά.

Ποιο είναι όμως το πρόβλημα εδώ πέρα; Το πρώτο ζήτημα αφορά τις προτεραιότητες που θέτει η κυβέρνηση για την αξιοποίηση των πόρων, για τις οποίες εμείς διατυπώσει ξεκάθαρα τη διαφωνία μας, γιατί για ακόμα μια φορά ευνοούνται οι λίγοι και ισχυροί, και όχι οι μικρομεσαίοι, οι εργαζόμενοι και όσοι το έχουν πολύ περισσότερο ανάγκη. Δηλαδή, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αλλαγή του οικονομικού μοντέλου της χώρας, καμία πρόβλεψη για την ενίσχυση της εγχώριας ελληνικής παραγωγής και την αναβάθμιση της προστιθέμενης αξίας της, θέματα που έχουν τεθεί με δική μας εξειδικευμένη πρόταση, ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο.

Το δεύτερο ζήτημα αφορά στο γεγονός ότι στο κείμενο που θα παρουσιαστεί στη Βουλή, στην επικείμενη συζήτηση, δυστυχώς ανακαλύπτουμε ότι υπάρχει μέσα σύνδεση της εκταμίευσης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, με δεσμεύσεις όπως οι «μνημονιακού» τύπου που μας κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Γίνεται λόγος για ενισχυμένη επιτήρηση που αφορά:

• τα δημοσιονομικά μεγέθη, κάτι που σημαίνει πως τα πρωτογενή πλεονάσματα επανέρχονται εκ νέου, δηλαδή, μέτρα λιτότητας για να αντιστρέψουμε τα μεγάλα υφιστάμενα ελλείμματα
• την αγορά εργασίας, δηλαδή εργασιακό και ασφαλιστικό, και τα νομοσχέδια που ήδη είδαμε από την κυβέρνηση σε βάρος όσων έχουν πληγεί από την κρίση
• το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δηλαδή τα κόκκινα δάνεια και τη διαχείριση τους με τρόπο που  θίγει την προστασία Α’ κατοικίας
• το Υπερταμείο και τις ιδιωτικοποιήσεις, τις δομές πρόνοιας και τη διαχείριση του δημοσίου

Δυστυχώς για όλα αυτά, δεν υπάρχει καμία συζήτηση, με ευθύνη της κυβέρνησης σε αυτό, ψηφίζεται 30 Ιουλίου, χωρίς διάλογο, και αποδεικνύεται για ποιον λόγο η κυβέρνηση δεν έφερε το θέμα αυτό σε επί της ουσίας διαβούλευση, τόσο με τα πολιτικά κόμματα, όσο και με τους θεσμικούς φορείς της οικονομίας και της κοινωνίας. Το ζήτημα λοιπόν που προκύπτει είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί φαίνεται ότι μιλάμε για δανειακές συμβάσεις οι οποίες θα έρθουν με δυσμενείς όρους επιτήρησης, κυρίως για τους ασθενέστερους, που αν εκπληρώνονται, μετά θα εκταμιεύονται τα λεφτά, προς όφελος των ισχυρότερων.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι για ακόμα μια φορά χάνουμε μία μεγάλη ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τους πόρους αυτούς προς όφελος των πολλών.

Ειδικότερα για το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης:

Είδαμε από την κυβέρνηση ένα σχέδιο, το οποίο ικανοποιεί μεν τους γενικούς όρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά δεν έχει καμία επί της ουσίας αναφορά σε ότι αφορά την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας, με στόχο την ουσιαστική παραγωγική της ανασυγκρότηση. Είτε αυτό λέγεται εκσυγχρονισμός της πρωτογενούς παραγωγής, είτε εμβληματικά έργα στον τουρισμό, είτε κοινωνικές υποδομές οι οποίες απουσιάζουν παντελώς από τη χώρα, είτε στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είτε προτάσεις για την ενίσχυση του εργατικού δυναμικού της χώρας, και πάρα πολλά άλλα τα οποία θα μπορούσαμε να πούμε.

Εμείς ως Κίνημα Αλλαγής, ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, καταθέσαμε μια εξειδικευμένη κι απόλυτα κοστολογημένη πρόταση, σε τέσσερις βασικούς άξονες που αφορούν τα άμεσα μέτρα στήριξης της οικονομίας, φορολογικά κίνητρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας, ζητήματα κοινωνικών υποδομών και κοινωνικής προστασίας και την ολοκληρωμένη πρόταση μας για την πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Άξονες που θα αξιοποιούν τα 32 δις του Ταμείου Ανάκαμψης και τα 40 δις του ΕΣΠΑ, σε μια πιο βιώσιμη κατεύθυνση, συνδέοντας τα με όρους και δείκτες για το περιβάλλον, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Και τελικά, τα λεφτά αυτά να έχουν αποτύπωμα για τα πλατιά κοινωνικά στρώματα που τόσο έχουν πιεστεί όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης.

MEGA – Κοινωνία Ώρα MEGA

28/07/2021

Το εκπαιδευτικό νομοσχέδιο ήταν άλλο ένα κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και της δημόσιας εκπαίδευσης

Για το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης και τις αλλαγές στην εκπαίδευση:

Εμείς χθες στη Βουλή, κάναμε λόγο για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία, γιατί αντί για την αναγκαία μεταρρύθμιση που προφανώς χρειάζεται ο χώρος της εκπαίδευσης, ειδικά στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης που θα μπορούσε να ενισχύσει την προοπτική ίσων ευκαιριών για όλους τους νέους, την καινοτομία και το ανοιχτό πνεύμα, η κυβέρνηση κάνει ακριβώς το αντίθετο, αναδιαμορφώνοντας ξανά μόνο το σύστημα διοίκησης της εκπαίδευσης και προωθώντας ένα αφυκτικό και αυταρχικό πλαίσιο διοίκησης.
Τα στελέχη της εκπαίδευσης πολλαπλασιάζονται και μάλιστα επιλέγονται με κομματικό έλεγχο,  είδαμε να εισάγονται νέοι όροι διοικητικού υπερσυγκεντρωτισμού, είδαμε να αίρεται ο συλλογικός ρόλος των συλλόγων διδασκόντων, και μάλιστα με την προτεινομένη διαμόρφωση των Σχολικών Συμβουλίων φαίνεται πως το σχολείο δεν έχει καν, πλέον, την ευθύνη της λειτουργίας και των αποφάσεων του.
Σε όλα αυτά ταχθήκαμε απέναντι. Βάλαμε όμως έναν μεγάλο αστερίσκο. Γιατί όταν λέμε, ότι είμαστε υπέρ της αξιολόγησης το εννοούμε και στην πράξη. Εμείς όμως πάμε και ένα βήμα παραπέρα, και όταν μιλάμε για αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, μαζί με αυτό θέτουμε και την ανάγκη για αξιολόγηση των δομών, των προγραμμάτων και των στελεχών της εκπαίδευσης, με στόχο να δημιουργήσουμε μια κουλτούρα αξιολόγησης που θα στοχεύει στο να βελτιωθεί συνολικά η σχολική λειτουργία.

Το πρόβλημα είναι ότι το χθεσινό νομοσχέδιο ήταν απλά άλλο ένα κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και της δημόσιας εκπαίδευσης. Είδαμε, ότι δεν υπήρχε κανένα ουσιαστικό μέτρο για να μείνουν ανοιχτά τα σχολεία,  η κυβέρνηση ανακοίνωνε απλά το άνοιγμα και το κλείσιμο τους δημιουργώντας τεράστιες ανισότητες και μαθησιακά «κενά». Επέστρεψαν αναχρονιστικές αντιλήψεις όπως η επαναφορά της αναγραφής της διαγωγής των μαθητών στα απολυτήρια. Είδαμε ότι με την αυταρχική αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών τα Υπηρεσιακά Συμβούλια λειτουργούν χωρίς τη συμμετοχή των εκλεγμένων εκπροσώπων τους. Και το πιο σημαντικό είναι ότι εξίσωσαν τα πτυχία των Κολλεγίων με τα Πανεπιστήμια και τα Πολυτεχνεία, υποβάθμισαν την επαγγελματική  εκπαίδευση και με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής άφησαν 20.000 μαθητές εκτός πανεπιστημίων. Δημιούργησαν έτσι μια τεχνητή πελατεία στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και τεράστιες στρεβλώσεις που αφορούν ακόμα και τους αριστούχους, που μπορεί να πετύχουν σε πιο υψηλόβαθμες σχολές από αυτή της επιλογής τους, και τελικά όχι σε αυτήν.

Εμείς λοιπόν προτείνουμε, άμεση αναστολή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής για φέτος. Και θέσαμε και στην Βουλή την πρόταση μας για το Εθνικό Ενιαίο Απολυτήριο, το οποίο ουσιαστικά διευρύνει το εύρος του ελέγχου και της αξιολόγησης του μαθητή και στην Β’ Λυκείου, αποσύρει τον χαρακτήρα του εξεταστικού κέντρου από την Γ’ Λυκείου, και δίνει τη δυνατότητα στα Πανεπιστήμια να καθορίζουν τα κριτήρια εισαγωγής των μαθητών σε κάθε μία από τις σχολές και τα τμήματα τους.

Τέλος, το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της εκπαίδευσης δεν μπορεί να αλλάζει κάθε δύο και τρία χρόνια, ανάλογα με τις επιλογές και αποφάσεις της κάθε κυβέρνησης. Πρέπει να υπάρχει μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, ο οποίος προϋποθέτει ουσιαστικό διάλογο και κοινοβουλευτικά, αλλά και με την εκπαιδευτική κοινότητα, και τη διεκδίκηση ευρύτερων συναινέσεων ώστε να καταλήγει σε μοντέλα κοινά αποδεκτά από όλους.